Showing posts with label React.. Show all posts
Showing posts with label React.. Show all posts
Saturday, December 26, 2015
More-y X(cess)much!
ex·cess [ikˈses,ˈekses] noun
1. an amount of something that is more than necessary, permitted, or desirable.
Whoever thought of "The more, the merrier." is probably a business person persuading you that your something is not enough to impress people you don't know.
Wednesday, February 23, 2011
Masarap ang No Smoking
Tangina... ibang klase rin ang mga drayber ng jeep no? Parang nananalamin lang e pero kabaligtaran ang nakikita. Naninigarilyo sa harap ng "No Smoking!" sign! San ka pa?! Only in the Philippines kung saan masarap talaga ang bawal! Di ko alam kung matatawa ako o maiinis sa kanila. Nakakatawa dahil ginagawa pa rin nila kahit may paalala na sa harap nila. Nakakainis dahil hindi nila yon nakikita. O sadya lang talagang hindi marunong bumasa ng ingles... Bwiset talaga e... may N at O na nga e. Am bobo puta.
Ano bang meron sa sigarilyo? Ayon sa nabasa (health.howstuffworks.com/wellness/drugs-alcohol/nicotine1.htm) at napanood ko (In Good Shape, DW-TV),
Nicotine ang primary agent ng sigarilyo na nagbibigay ng "stimulating effects" [huwaw... ang bango sa tenga] tulad ng caffeine sa kape.
The Good:
Instant gratification. Mabilis umepekto ang Nicotine dahil dumadaan ito sa lungs na mapupunta sa bloodstream patungo sa brain. At dun na yun kakalat para matrigger yung mga neurons (sensory cells).
a. Increased release of acetylcholine, kaya pakiramdam mo energized ka.
b. Stimulation of cholinergic neurons, kaya ka masaya. Pano ba to? Parang walang problema sa buhay?
c. Release of glutamate, sanhi kung bakit gusto mo pa ng isa... at isa pa... at isa pa...
d. Increased release of endorphins, also known as the body's natural pain killer.
The Bad:
Maaga kang tatanda. Bwahaha! Yun talaga ang tumatak sa utak ko. Pinapabilis ng Nicotine ang aging process ng katawan mo. Mangingitim ang gums at maninilaw ang mga ngipin. Yikes! Sabi rin nila, pinapaliit ng paninigarilyo ang armas ng mga kalalakihan. May chance ka rin na magkaroon ng mga sakit tulad ng Stroke, Heart Disease, at Cancer lang naman. Hahaha! 'Sus... parang yun lang e.
May masama rin itong epekto sa mga second-hand smokers o yung mga nakalalanghap ng usok na binubuga mo. Kung tutuusin, carbon dioxide na nga yung binuga mo na may kasama pang toxins, tapos hindi maiiwasang langhapin ng kaharap mo at pupunta sa lungs niya yun... isipin mo nga, ungas ka!!!
The Ugly:
Dahil nga sa pinangungunahan ng good effects ang bad effects ng paninigarilyo (release of glutamate), mahirap talaga itong pigilan agad-agad. Pero meron namang mga Nicotine gums at patches na mabibili sa drug stores bilang alternatibo sa paninigarilyo na nakakasira ng lungs mo. Nicotine lang naman ang kelangan ng katawan mo kaya advisable yung mga yun. O kaya naman, magpatherapy ka kung wala kang magawa sa pera. Ang masaklap lang dun, hinahanap-hanap na ng katawan mo ang Nicotine kaya matatagalan pa siguro bago ito maalis sa katawan mo.
The Brightside:
Tao ang pinakamatalinong nabubuhay sa mundo kaya nasa iyo ang desisyon at dedikasyon para magbago.
Ano bang meron sa sigarilyo? Ayon sa nabasa (health.howstuffworks.com/wellness/drugs-alcohol/nicotine1.htm) at napanood ko (In Good Shape, DW-TV),
Nicotine ang primary agent ng sigarilyo na nagbibigay ng "stimulating effects" [huwaw... ang bango sa tenga] tulad ng caffeine sa kape.
The Good:
Instant gratification. Mabilis umepekto ang Nicotine dahil dumadaan ito sa lungs na mapupunta sa bloodstream patungo sa brain. At dun na yun kakalat para matrigger yung mga neurons (sensory cells).
a. Increased release of acetylcholine, kaya pakiramdam mo energized ka.
b. Stimulation of cholinergic neurons, kaya ka masaya. Pano ba to? Parang walang problema sa buhay?
c. Release of glutamate, sanhi kung bakit gusto mo pa ng isa... at isa pa... at isa pa...
d. Increased release of endorphins, also known as the body's natural pain killer.
The Bad:
Maaga kang tatanda. Bwahaha! Yun talaga ang tumatak sa utak ko. Pinapabilis ng Nicotine ang aging process ng katawan mo. Mangingitim ang gums at maninilaw ang mga ngipin. Yikes! Sabi rin nila, pinapaliit ng paninigarilyo ang armas ng mga kalalakihan. May chance ka rin na magkaroon ng mga sakit tulad ng Stroke, Heart Disease, at Cancer lang naman. Hahaha! 'Sus... parang yun lang e.
May masama rin itong epekto sa mga second-hand smokers o yung mga nakalalanghap ng usok na binubuga mo. Kung tutuusin, carbon dioxide na nga yung binuga mo na may kasama pang toxins, tapos hindi maiiwasang langhapin ng kaharap mo at pupunta sa lungs niya yun... isipin mo nga, ungas ka!!!
The Ugly:
Dahil nga sa pinangungunahan ng good effects ang bad effects ng paninigarilyo (release of glutamate), mahirap talaga itong pigilan agad-agad. Pero meron namang mga Nicotine gums at patches na mabibili sa drug stores bilang alternatibo sa paninigarilyo na nakakasira ng lungs mo. Nicotine lang naman ang kelangan ng katawan mo kaya advisable yung mga yun. O kaya naman, magpatherapy ka kung wala kang magawa sa pera. Ang masaklap lang dun, hinahanap-hanap na ng katawan mo ang Nicotine kaya matatagalan pa siguro bago ito maalis sa katawan mo.
The Brightside:
Tao ang pinakamatalinong nabubuhay sa mundo kaya nasa iyo ang desisyon at dedikasyon para magbago.
Wednesday, November 24, 2010
I wanna be a (lotto) millionaire..
Nagulat ako nung makita ko sa balita na mahigit 623 million na ang jackpot sa lotto. Di kaya inaantay lang ako nitong tumaya? hahaha nagbabakasakaling manalo. Pero siguradong hindi ako nag-iisa sa ganitong pag-iisip. Marami nang mga hindi parokyano ng lotto ang napapasali ngayon dahil sa nakaambang premyo.
Di ko pa nasusubukang tumaya sa lotto pero parang naaakit ako. Sa hirap ng buhay ngayon, kahit sino, maraming naiisip kung ano ang gagawin kapag napanalunan yon. Ako nga, ang dami kong na-iimagine e. Malaman ko pa lang na tumama ang lahat ng numero ko, parang puputok na ang ulo ko. O kaya parang tatalon ang kaluluwa ko papalayo saken. Sa ganong kalaking pera, siguro masusutentuhan mo ang sarili mo hanggang sa ikasampung buhay mo. Sobra pa sa pangangailangan mo kaya maaari mo ring gamitin para makatulong sa iba.
Pero mahirap din mabuhay ng biglang yaman. Sigurado, gagamitan mo ng mighty bond yung tiket para idikit sa palad mo. At hindi ka makakatulog kakaisip kung anong gagawin sa ganong kalaking pera. Kapag nakuha mo na, kelangan mong mag-isip ng mabuti kung ibobroadcast mo ba na milyonaryo ka o ililihim mo. Kapag ipinagkalat mo, patay ka. Kapag inilihim mo, mababaliw ka at mamamatay ka. LOL! Ayon sa napapanood ko sa Pepito Manaloto sa ch7, magkakaroon ka ng financial adviser na makakatulong sayo kung paano gagastusin ang pera at saan. Mabuti rin yon. Kasi, kung galing ka sa hirap, baka wala pang isang linggo, namaalam ka na sa mundong ito.
Naisip ko rin na sa kung sino mang mapalad ang makakakuha ng jackpot,para nya na ring pinasan ang dimonyo. Hindi ba? Nagiging tukso ang pera habang lumalaki ito. Kaya mag-aantay lang siya ng pagkakataong makuha ka nya. [bwahahaha] Biglaang yaman nga kasi e. Hindi tulad ng iba na talagang nagsumikap para magkaroon ng maraming pera.
Kaya ayokong tumaya! Teka... siguro tataya pa rin ako. Hahaha sabay bawi e no? Ayokong tumaya kapag alam kong sobra pa sa kailangan ko ang mapapanalunan. Buhay ang kapalit lalo na sa bansang ito na mas marami ang mahirap kaysa mayaman. Hindi ka ligtas. Kaya't kung sakali mang may manalo ng ganong kalaking pera, congratulations! sana makatulog ka ng mahimbing!
Di ko pa nasusubukang tumaya sa lotto pero parang naaakit ako. Sa hirap ng buhay ngayon, kahit sino, maraming naiisip kung ano ang gagawin kapag napanalunan yon. Ako nga, ang dami kong na-iimagine e. Malaman ko pa lang na tumama ang lahat ng numero ko, parang puputok na ang ulo ko. O kaya parang tatalon ang kaluluwa ko papalayo saken. Sa ganong kalaking pera, siguro masusutentuhan mo ang sarili mo hanggang sa ikasampung buhay mo. Sobra pa sa pangangailangan mo kaya maaari mo ring gamitin para makatulong sa iba.
Pero mahirap din mabuhay ng biglang yaman. Sigurado, gagamitan mo ng mighty bond yung tiket para idikit sa palad mo. At hindi ka makakatulog kakaisip kung anong gagawin sa ganong kalaking pera. Kapag nakuha mo na, kelangan mong mag-isip ng mabuti kung ibobroadcast mo ba na milyonaryo ka o ililihim mo. Kapag ipinagkalat mo, patay ka. Kapag inilihim mo, mababaliw ka at mamamatay ka. LOL! Ayon sa napapanood ko sa Pepito Manaloto sa ch7, magkakaroon ka ng financial adviser na makakatulong sayo kung paano gagastusin ang pera at saan. Mabuti rin yon. Kasi, kung galing ka sa hirap, baka wala pang isang linggo, namaalam ka na sa mundong ito.
Naisip ko rin na sa kung sino mang mapalad ang makakakuha ng jackpot,para nya na ring pinasan ang dimonyo. Hindi ba? Nagiging tukso ang pera habang lumalaki ito. Kaya mag-aantay lang siya ng pagkakataong makuha ka nya. [bwahahaha] Biglaang yaman nga kasi e. Hindi tulad ng iba na talagang nagsumikap para magkaroon ng maraming pera.
Kaya ayokong tumaya! Teka... siguro tataya pa rin ako. Hahaha sabay bawi e no? Ayokong tumaya kapag alam kong sobra pa sa kailangan ko ang mapapanalunan. Buhay ang kapalit lalo na sa bansang ito na mas marami ang mahirap kaysa mayaman. Hindi ka ligtas. Kaya't kung sakali mang may manalo ng ganong kalaking pera, congratulations! sana makatulog ka ng mahimbing!
Monday, March 01, 2010
Switch On/Off
First time kong maranasang sumakay ng jeep at biglang nagbrownout ang buong bayan. Ang una kong narinig ay ang mga tili at sigaw na akala mo'y kinagat ng ipis sa kanilang maseselang bahagi. Hindi ko alam kung bakit kailangan pang magreact ng ganon. Siguro nga, natural na dahil nagulat sa pagkawala ng kuryente. Nagugulat din naman ako pero abnormal na siguro ako kasi hindi naman ako tumitili o sumisigaw. Naisip ko lang kasi, bakit kailangan pang maging exagerated e nawalan lang naman ng kuryente? At kahit anong inis at galit mo kung sakaling naputol ang ginagawa mo, nangyari na yon kaya wala ka nang magagawa. Mas mabuti sana kung ngingiti ka na lang at tanggapin yon.
Buti pa sa jeep na sinasakyan ko, may ilaw. Habang byahe, napansin kong naglabasan ang mga tao. Marami ring nagsindi ng kandila. Nag-alala ako sa mga taong mag-isang nagaabang sa tabi ng kalye kasi hindi sila ligtas dahil baka sakaling manakawan sila o kung ano mang masamang mangyari. Pinagdasal ko na lang na sana bantayan sila ni God. Tapos, napansin ko rin na ugali ng mga pinoy na magtipon-tipon at mgkwentuhan at alamin ang buhay-buhay ng bawat isa. Nakakatuwa kasi yun lang pala ang paraan para iwanan ang sariling mundo at makihalubilo sa ibang tao at maging malapit sa kanya-kanyang pamilya.
Wala palang kwenta ang teknolohiya nung mga oras na yon. Ang dami kong nadaanang mga computer cafe na nilangaw. Wala ring bukas na tv na pinapanatiling nakatitig at nakanganga ang mga nanonood sa loob ng bahay. Walang sounds at ilaw kaya biglang naging presko ang hangin at naging kapansin-pansin ang kalangitan. Kung tutuusin, parang bumalik sa panahon ng mga cavemen. Walang magawa ang mga tao. Hindi makausad. Parang tumigil sandali ang mundo. Hindi ko alam kung maaawa ba ako o matatawa na lang kasi nanatiling matatag ang mga cellphones. Sila ang naging bida. Halos lahat ng taong nakita ko sa daan, kundi nagtetext, may kausap naman. Naging oras din yon para magpayabangan ng mga model at matira ang matibay. Marami rin sigurong nagsex dahil walang magawa at madilim naman. LOL
At eto pa ang isang nakakatuwang masaksihan. Kung kanina, exagerated kapag nawalan ng ilaw, ngayon naman, parang dinaig pa ang mga cavemen sa pagkakadiskubre ng apoy nung magkaroon na ng kuryente. Merong 'YEHEY!' 'Ayoooooonnn! Sa wakaaaaaaasss!' 'WOOOOOOOO!!' 'Hay salamat.. may kuryente na.' at mga tawanan at iba pang sigawan na akala mo'y nagumpisa na ang piyesta. At syempre, dahil abnormal ako.. ngiti lang naman at nagpasalamat kay God na may kuryente na ulit. Balik na sa normal ang lahat na parang walang nangyari.
Gusto ko lang sanang isingit.. nung panahon kasi ng bagyong Ondoy, di ba nagbrownout din? Naalala ko lang kasi na naipon kami ng pamilya ko sa sala at nagsimulang magkwentuhan at magtawanan. :) Ayon na siguro ang isang magandang rason kung bakit pinapatay sandali ni God ang switch.
Buti pa sa jeep na sinasakyan ko, may ilaw. Habang byahe, napansin kong naglabasan ang mga tao. Marami ring nagsindi ng kandila. Nag-alala ako sa mga taong mag-isang nagaabang sa tabi ng kalye kasi hindi sila ligtas dahil baka sakaling manakawan sila o kung ano mang masamang mangyari. Pinagdasal ko na lang na sana bantayan sila ni God. Tapos, napansin ko rin na ugali ng mga pinoy na magtipon-tipon at mgkwentuhan at alamin ang buhay-buhay ng bawat isa. Nakakatuwa kasi yun lang pala ang paraan para iwanan ang sariling mundo at makihalubilo sa ibang tao at maging malapit sa kanya-kanyang pamilya.
Wala palang kwenta ang teknolohiya nung mga oras na yon. Ang dami kong nadaanang mga computer cafe na nilangaw. Wala ring bukas na tv na pinapanatiling nakatitig at nakanganga ang mga nanonood sa loob ng bahay. Walang sounds at ilaw kaya biglang naging presko ang hangin at naging kapansin-pansin ang kalangitan. Kung tutuusin, parang bumalik sa panahon ng mga cavemen. Walang magawa ang mga tao. Hindi makausad. Parang tumigil sandali ang mundo. Hindi ko alam kung maaawa ba ako o matatawa na lang kasi nanatiling matatag ang mga cellphones. Sila ang naging bida. Halos lahat ng taong nakita ko sa daan, kundi nagtetext, may kausap naman. Naging oras din yon para magpayabangan ng mga model at matira ang matibay. Marami rin sigurong nagsex dahil walang magawa at madilim naman. LOL
At eto pa ang isang nakakatuwang masaksihan. Kung kanina, exagerated kapag nawalan ng ilaw, ngayon naman, parang dinaig pa ang mga cavemen sa pagkakadiskubre ng apoy nung magkaroon na ng kuryente. Merong 'YEHEY!' 'Ayoooooonnn! Sa wakaaaaaaasss!' 'WOOOOOOOO!!' 'Hay salamat.. may kuryente na.' at mga tawanan at iba pang sigawan na akala mo'y nagumpisa na ang piyesta. At syempre, dahil abnormal ako.. ngiti lang naman at nagpasalamat kay God na may kuryente na ulit. Balik na sa normal ang lahat na parang walang nangyari.
Gusto ko lang sanang isingit.. nung panahon kasi ng bagyong Ondoy, di ba nagbrownout din? Naalala ko lang kasi na naipon kami ng pamilya ko sa sala at nagsimulang magkwentuhan at magtawanan. :) Ayon na siguro ang isang magandang rason kung bakit pinapatay sandali ni God ang switch.
Wednesday, September 23, 2009
[not] Happy Birthday!
This is my second lonely birthday. Nothing special. Nothing exciting nor surprising. Greetings? Nah... they're just words. Just 7% of the total expression of feeling or emotion of a person. Though I still had appreciated the people who greeted me.
I tried to be happy. Believe me I did! After waking up, I talked to God [like I always do]. I thanked Him for my life and that I'm still alive. I also thanked for the loving people that I have now.
After that, I made my own breakfast. If there's a god or goddess of coffee, I'd be a devotee.. :D Anyway, family members, friends, and a best friend greeted me. And then, blah... blah... blah... yadah... yadah... yadah...
The sad part? It was another gone-in-the-calendar date. By the way, few days before this, I cut out the blocks that dated September 23 in all of the calendars in our home. So I guess that makes sense...
However, there's still one thing that kept my hope up. I was expecting for a very special gift from a very special person. Unfortunately... ... ...
Yeah! That's it! You got it! High five! :D
So, ummm... I'd probably start saving money now for my next birthday and I'll make sure it will be memorable and I'll enjoy every moment of it. After all, nobody knows my true happiness but me.
I tried to be happy. Believe me I did! After waking up, I talked to God [like I always do]. I thanked Him for my life and that I'm still alive. I also thanked for the loving people that I have now.
After that, I made my own breakfast. If there's a god or goddess of coffee, I'd be a devotee.. :D Anyway, family members, friends, and a best friend greeted me. And then, blah... blah... blah... yadah... yadah... yadah...
The sad part? It was another gone-in-the-calendar date. By the way, few days before this, I cut out the blocks that dated September 23 in all of the calendars in our home. So I guess that makes sense...
However, there's still one thing that kept my hope up. I was expecting for a very special gift from a very special person. Unfortunately... ... ...
Yeah! That's it! You got it! High five! :D
So, ummm... I'd probably start saving money now for my next birthday and I'll make sure it will be memorable and I'll enjoy every moment of it. After all, nobody knows my true happiness but me.
Subscribe to:
Posts (Atom)